محمد باقر بن عماد الدين شيرازي

154

ضياء العيون ( فارسي )

حل شود و لون آب را سفيد كرداند و بطعم تلخ بود و آنچه سياه رنك بود مغسوش بود كرم و خسك است تا سيوم از براى قروح خبيث فايده دهد و با عسل قروح مزمنه را سود دهد ملين و جالى بود جلنار سرد و خشك است در دوم جراحات و قروح كهنه را مندمل سازد و اسحمى كه در ظاهر اعضا بهم رسد بر ان بپاشند فايده دهد جذوار گرم و خشك است در سيوم ريشهاى پليد كهن را چون قدرى از وى بر آن بپاشند گوشت مرده را بخورد و جراحت را باصلاح آورد و در ابتداى خنازير طلا كردن بغايت نافع بود جنطيانا رومى وى اگر بسرخى مايل باشد و صلب بود بهتر است كرم بود در سيوم خسك بود در دوم جراحات و قروح مشاكله را به سازد خصوصا عصارهء وى جعده كرم است در دوم خسك است در سيوم تازه وى جراحات تازه را مندمل سازد و خشك ان قروح خبيث بد را سود دارد چنين كه صغير باشد وى نيز اين فايده دارد كه